کتاب «ستاره‌گرد» نام کتاب کمتر شناخته شده‌ی جک لندن است که داستان مردی به نام درل ستنرینک را روایت می‌کند؛ یک استاد دانشگاه که به جرم قتل به زندانی در کالیفرنیا فرستاده می‌شود. بخش زیادی از داستان در سلول انفرادی می‌گذرد، جایی که او با شکنجه‌های مداوم روبرو می‌شود. در واکنش به این فشار روانی و جسمی، ستنرینک یاد می‌گیرد چطور ذهنش را از بدنش جدا کند و به زندگی‌های گذشته‌اش “سفر” کند.
این سفرهای ذهنی او را به دوره‌های تاریخی مختلف می‌برند. او در نقش شخصیت‌های متفاوتی ظاهر می‌شود: مثلا به‌عنوان یک راهب در چین، یک نجیب‌زاده در فرانسه، یا یک دریانورد در اسکاندیناوی. این بخش‌ها حالتی روایی دارند و به‌نوعی ساختار اپیزودیک ایجاد می‌کنند، به طوری که در هر فصل یا بخش، بخشی از یک زندگی جدید روایت می‌شود. این تجربه‌ها نوعی گریز از شرایط زندان هم هستند و همزمان مفاهیم وسیع‌تری مثل تناسخ و هویت را مطرح می‌کنند. در کنار این روایت‌های ذهنی، بخش‌هایی از کتاب به جزئیات واقعی‌تری از زندگی در زندان می‌پردازد. شکنجه، بی‌عدالتی، و خشونت نهادینه‌شده در نظام زندان، بخش مهمی از فضای کتاب را تشکیل می‌دهد. جک لندن از این فضا برای نقد نظام کیفری و رفتارهای غیرانسانی با زندانیان استفاده کرده است که برخی از جزئیات این بخش‌ها برگرفته از تجربه‌های واقعی افرادی است که لندن آن‌ها را می‌شناخت.
در مجموع، رمان ساختاری دوگانه دارد: از یک سو، تجربه‌های جسمی و واقعی درل ستنرینک در زندان و از سوی دیگر، سفرهای ذهنی و تاریخی او. این تلفیق، ترکیبی از ماجرا، تأملات ذهنی، و نقد اجتماعی را شکل می‌دهد. نویسنده با استفاده از این ساختار، هم به بررسی درونی ذهن انسان می‌پردازد و هم فضای بیرونی جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که با خشونت و بی‌عدالتی سروکار دارد.