کتاب «یوغ جنگ: اعترافات انسان حقیر از روزهای شکوهمند» نوشته لئانید نیکالایویچ آندریف، یکی از آثار مهم و فلسفی ادبیات روسیه است که در سال‌های 1916-1917 منتشر شد. این کتاب به‌عنوان یک رمان کوتاه روان‌شناختی و ضدجنگ شناخته می‌شود و به‌طور ویژه به بررسی تأثیرات روانی و اخلاقی جنگ جهانی اول بر افراد می‌پردازد.
داستان کتاب از زبان یک انسان معمولی و متوسط روایت می‌شود که در بحبوحه جنگ جهانی اول و در روزهای آشوبناک و پر از وحشت جنگ قرار دارد. راوی داستان که یک مرد ضعیف و ترسو از طبقه متوسط جامعه روسیه است، به‌طور ناگهانی درگیر جنگ می‌شود و از زندگی آرام خانوادگی‌اش جدا می‌افتد. او با دنیای وحشتناک جنگ، مرگ، رنج سربازان زخمی و فروپاشی اخلاقی مواجه می‌شود. در ابتدا سعی می‌کند بی‌طرف بماند یا حتی از شرایط جنگ به نفع خود بهره‌برداری کند، اما در نهایت با واقعیت‌های تلخ جنگ روبرو می‌شود. این مواجهه باعث تحول درونی عمیقی در او می‌شود و او از خودخواهی و ترس به همدردی و تأملات فلسفی در مورد سرنوشت انسان و معنای زندگی می‌رسد.
آندریف در این کتاب از تم‌های مختلفی چون وحشت جنگ، ناتوانی فرد در برابر نیروهای تاریخی عظیم، رنج انسانی و تحول اخلاقی استفاده می‌کند. این اثر به‌طور ویژه در نقد جامعه بورژوازی و نیز نقد پدیده جنگ و تبعات آن برای انسان‌هاست. در حالی که داستان ابتدا به‌طور شخصی و خاطره‌وار روایت می‌شود، به‌تدریج به تأملات جهانی و فلسفی درباره‌ی جنگ و معنای آن می‌پردازد. سبک نوشتاری آندریف در این اثر، با زبان پیچیده، اکسپرسیونیستی و پراحساس، نشان می‌دهد که چگونه جنگ می‌تواند انسان‌ها را از نظر روحی و روانی تخریب کند و آن‌ها را به مواجهه با خشونت‌ها و بی‌رحمی‌هایی سوق دهد که فراتر از تصور بشری است.